همایش: آیا هوش مصنوعی سرنوشت بشر را تهدید می‌کند؟

عنوان بحث : هل یهدد الذکاء الصناعی مصیر البشریة؟
به فارسی : آیا هوش مصنوعی سرنوشت بشر را تهدید می‌کند؟
موضوع : پیشرفت علم و تکنولوژی در عصر ظهور
ارائه توسط : دکتر علاء السالم ‏‎Alaa Alsalem‎‏
فرمت : pdf۱ + pdf۲ + word۲ + video
مدت زمان اجرا : ۳۰:۰۰
تعداد صفحات : ۱۱ + ۱۸
تاریخ اجرا : ۲۸ /۸ /۲۰۱۸
منبع : معهد الدراسات العليا الدينية واللغوية – IHELRS

متن نوشتاری :

بسم الله الرحمن الرحیم

خوش آمد می گویم. خوشحالم از حضور شما در گردهمایی دانشکده آموزش عالی دینی و لغوی در نجف اشرف.

عنوان بحث در گردهمایی دانشکده شماره سی دانشکده:

از باربی تا رباتی که کامپیوتری عددی به او فرمان می دهد.
آیا هوش مصنوعی سرنوشت بشر را تهدید می کند؟

شاید عنوان قابل توجهی نباشد. اما خواهیم فهمید که این عنوان موضوع مهم و با اهمیتی است که عرصه های علمی و بشری را به خود مشغول ساخته است و آن هوش مصنوعی است.

سال ۲۰۱۵ شرکت ماتل آمریکایی عروسکی به نام هالو باربی تولید کرد که دارای هوش مصنوعی بود. به این معنا که او می توانست گفتگوها را ضبط کند، به اینترنت متصل شود، صداها را تشخیص دهد؛ یعنی زمانی که او را مخاطب قرار دهی، می تواند صدایت را تشخیص دهد. همچنین می توانست کلمات کودک را تشخیص دهد و نیز دارای برنامه ای بود که می توانست پاسخ کوتاهی بدهد. یعنی معادلات خوارزمی، مجموعه مراحل منطقی و نتیجه بخش، به او این توانایی را داده بود تا یک پاسخ کوتاه به کودک بدهد زمانی که از او سوالی می پرسید.

مثلاً از او بپرسید: آیا تو پدر را به اندازه من دوست داری؟ این عروسک می توانست از بین هشت پاسخ درست، یک پاسخ را انتخاب کند. هشت پاسخی که تو انتظار آن را داری یا انتظار داری که آن را از بچه هایی که هستند بشنوی یا کودکانی که بروی زمین هستند، اینگونه پاسخ دهند. این عروسک به چیزی مجهز شده بود که می توانست یک پاسخ را از بین هشت پاسخ انتخاب کند.

الان پرسش این است: چه خواهد شد اگر باربی به لحاظ داشته ها پیشرفت کند؟ یعنی داشته هایش مطابق آنچه در علم کامپیوتر موجود است، افزایش یابد و این عروسک به برنامه هایی در سطح عالی مجهز شود که شامل داشته ها و نکته بینی هایی است. چه می شود اگر باربی به لحاظ داشته ها پیشرفت کند تا رباتی بشود که به کامپیوتر عددی متصل است و می تواند فکر کند، اختراع کند، تکامل یابد برنامه بنویسد و فرمان دهد. نتیجه چه خواهد شد؟ آیا باربی باقی خواهد ماند و بین هشت پاسخ یک پاسخ را برمی گزیند؟ آیا برای این کودک یک دوست باقی خواهد ماند یا ممکن است در یک لحظه دگرگون شود تا دشمن این طفل و خانواده او شود و منتظریم این عروسک یا این ربات این طفل را به شدت از خود براند، زمانی که تصمیم بگیرد او را بکشد.

آیا در این نمونه استقرایی صورت گرفته است؟ در این مسئله به استقراء اعتقاد نداریم. زمانی که دانستیم سخن سید احمدالحسن را که می فرماید: هوش مصنوعی زمانی که سلطه یابد، خواهد توانست بشر را نابود کند و گرفتن چنین تصمیمی را به تأخیر نخواهد انداخت. توضیح قضیه و اینکه جریان چگونه است، تمام شد.

اولاً هوش مصنوعی ای که ما از آن صحبت می کنیم، چیست و آنچه سید احمدالحسن ما را از آن بیم می دهد، همچنان که الان شنیدیم.

هوش مصنوعی به طور مختصر عبارت است از فرعی فوق تخصصی از علم کامپیوتر که مقصود از آن رفتار معینی است که برنامه های کامپیوتری برای آن مشخص کرده اند. به او چیزی شبیه به توانایی های ذهنی بشر و الگوهای رفتاری او می دهد. مانند قدرت بر یادگیری و استنتاج و الان به قدرت بر فکر کردن، قدرت بر اختراع کردن، قدرت بر تصمیم گیری رسیده است. همه این امور اضافه شده و تحت عنوان هوش مصنوعی قرار گرفته است. طبعاً دانشمند آمریکایی علم کامپیوتر جان مکارتی واضع این اصطلاح در سال ۱۹۵۶ است. این علم را چنین تعریف می کند: “آن علم مهندسی وسایل هوشمند است”

این معنای مختصری از هوش مصنوعی است. الان اگر یک مقایسه سریع بین هوش مصنوعی و بشری انجام دهیم، از آن جهت که دانشمندان کامپیوتر ممکن می دانند که کامپیوتر را به مغز تشبیه کنیم. این آغاز کار است. الان قضیه فراتر رفته یعنی از این مرحله گذشته و فقط یک شبیه سازی نیست.

اکنون می توانیم مغز انسان را در قالب تجهیزات و نرم افزارها کپی کنیم؛ به گونه ای که کاملاً بین دو گونه و بین دو نوع تفکر مطابقت برقرار شود. روشن است؟ این هم تازه آغاز کار است. ما هنوز از علم گذشته صحبت می کنیم.

بگذارید در سطح تفکر، در سطح تکامل، برنامه نویسی و ابداع، به سرعت یک مقایسه بین هوش بشری و هوش مصنوعی انجام دهیم. در سطح بشری در تفکر، انسان به احکام بدیهی سریع نیارمند است و در تفکر منطقی به مجموعه ای از مراحل منطقی احتیاج دارد که او را به نتیجه برساند و به تفکر نتیجه بخش به شکل صحیح.

در هوش مصنوعی، دانشمندان کامپیوتر به کشف معادلات خوارزمی تکیه می کنند. معادلات خوارزمی به عبارت مختصر عبارت است از مجموعه یا سلسله ای از مراحل منطقی که بعضی، بعضی دیگر را به شکل منطقی دنبال می کند و این در آنچه امروز در کامپیوترهایی مقابل شماست هم دیده می شود. کامپیوترهایی که اکنون کامپیوتر معمولی نامیده می شود.

بنابراین در تفکر اگر انسان احتیاج به احکام بدیهی و فکر منطقی داشته باشد، هوش مصنوعی نیز می تواند توسط معادلات خوارزمیات تصمیم بگیرد، منطقی رفتار کند و به خاطر بسپارد؛ همچنان که می دانیم.

در سطح تکامل، در انسان، او احتیاج دارد تا به جست و جو و افزایش کشف حقیقت بپردازد.

زمانی که انسان خود را تهی کند، هزار حقیقت در ذهنش ذخیره شده است و به آن آگاهی دارد. زمانی که بخواهد خودش را تکامل بخشد، معرفتش را ترقی دهد، او به اکتشافات جدیدی نیاز دارد و اضافه کردن حقایق جدید و ذخیره کردن آنها و هدایت کردن آنها تا به هزار حقیقت قبلی که در ذهنش موجود بوده است، ضمیمه شود. چرا؟ برای اینکه تکامل یابد.

در سطح هوش مصنوعی، دانشمندان کامپیوتر به تولید کامپیوترهایی می پردازند که این امکان و توانایی را دارند تا تعداد زیادی از مفاهیم را، هرچقدر هم که افزایش یابند، بفهمند. این افزایش مفاهیم چگونه محقق می شود؟ همان طور که برای شما به واسطه مطالعه بیشتر رخ می دهد، در تجهیزات دارای هوش مصنوعی مانند کامپیوتر این توانایی را دارد که منابع اطلاعاتی خود را افزایش دهد که یکی از منابع اصلی اینترنت است پس دایماً به مقداری از معلومات موجود در اینترنت آگاهی می یابد. پس این گوشی در حال فهم آن است.

پس این کامپیوتر می تواند معلومات خود را افزایش دهد همان طور که تو هر روز می توانی کتابی را بخوانی، او هر روز این توانایی را دارد که هزار کتاب یا صد هزار کتاب را تا آخر بخواند و آنها را در حافظه خود ذخیره کند و این خواندن تنها چند دقیقه زمان می برد. پس در بحث تکامل، طرف هوش مصنوعی بسیار پیشرفته تر از طرف بشری است.

در مورد برنامه ریزی کردن: شما احتیاج داری تا حوادث را پیش بینی کنی. به خاطر اینکه آن را عملی کنی و از پیامدهای خطرآفرین آن دوری کنی. طبعاً برای انسان به خاطر ضعفی که دارد زمانی که می خواهد کاری را انجام دهد، در مقابل او چند راه است و چنانکه سید احمدالحسن می فرماید و همین طور دانشمندان فیزیک نیز به آن معترفند به دلیل آنکه قضیه غیر یقینی است، پس شما احتیاج داری تا یک راه را از میان راه های متعدد انتخاب کنی.

چگونه راه صحیح را انتخاب می کنی؟ با برنامه ریزی. یعنی به واسطه آن، وقایع را مشخص می کنی و با آن می توانی به هدف برسی و با آن می توانی از عواقب خطرناکی که بر عدم تحقق هدف مترتب است دوری کنی. این در جانب برنامه ریزی بشر بود.

در مورد برنامه ریزی هوش مصنوعی: زمانی که هوش مصنوعی با معادلات خوارزمی و همچنین با مجموعه ای از مراحل منطقی به هم پیوسته کار می کند، می تواند مسئله برنامه ریزی را با همه ملازمات آن حل کند. شما می توانستی مسیری را از میان ده مسیری که عقل تو به آن رسیده بود انتخاب کنی. اما کامپیوتر الان، همچنان که خواهیم فهمید کامپیوتر عددی، می تواند مسیری را از بین میلیاردها مسیر یا میلیون ها مسیر انتخاب کند؛ شاید در چند دقیقه کوتاه. در دقایقی کوتاه همچنان که ویژگی های کامپیوتر عددی را خواهیم شناخت. پس زمانی که شما راهی را از بین صد راه انتخاب می کنی و عقلت آن را برایت مشخص می کند، رها کن و ببین چگونه می شود، بین صد و میلیون یا صد و میلیارد مقایسه کرد. الان کامپیوترها همچنان که می دانیم بعضی از قضایا را حل می کنند و دانشمندان می گویند: افقهای جدیدی را باز می کنند. این را توضیح خواهم داد.

در مورد ابداع: چگونه انسان دست به ابداع می زند؟ ابداع از استقرایی حاصل می شود که زاییده مشاهده دقیق است و این از قوه ادراکی است که در گردهمایی گذشته درباره آن صحبت کرده ایم. شما برای اینکه موفق به ابداع شوی، به استقراء اشیایی که هستند نیازمندی تا حقایقی برایت روشن شود و به وسیله آنها عنوان علمی جدید یا حقیقت علمی جدیدی را کشف کنی.

ابداع در هوش مصنوعی: او دارای سیستم های برنامه ای تکامل یافته ای است که چند ابداع یا ابداعات فراوانی را در فاصله چند دقیقه انجام می دهد. شما الان مرکزی را از تمام نوابغ عالم گردآوری کن و به آنها ابزار بده و از آنها بخواه تا در هر روز اختراع یا ابداعی داشته باشند. برای آنها سخت است. به خاطر همین بعضی ابداعات و اکتشافات علمی نیاز به سال های طولانی دارد.

چگونه خواهی بود زمانی که بدانی کامپیوتر این توانایی را دارد تا برای شما حدود میلیاردها مسئله یا صدها میلیون مسئله را در چند دقیقه حل کند و راه های مسئله هایی را که در گذشته نمی دانستی، برایت برگزیند و حقایق علمی جدید را در چند دقیقه کشف کند.

بنابراین روشن شد که در مرتبه تفکر، در مرتبه تکامل، در مرتبه برنامه ریزی، در مرتبه ابداع فقط مشابهت بین هوش بشری و هوش مصنوعی نیست. بلکه برتری با هوش مصنوعی است؛ به گونه ای عظیم و این امر واقعاً روشن است.

در مرتبه زبانی هم چنین است. در مرتبه زبانی دانشمندان ابزار هوشمندی را به بشر ارزانی داشته اند که توانایی شناختن و فهم زبان های بشری را از طریق سیستم پرورش طبیعی زبان دارند؛ بعد از تطبیق لغاتی که امروزه با آن زندگی می کنیم؛ و زبان هایی را به همراه دارند که ما به آن علم نداریم. مثل ترجمه هایی عالی که برای متن ها در اینترنت وجود دارد و این علتی ندارد؛ جز گونه ای از تطبیق و برنامه هایی که دانشمندان کامپیوتر آنها کشف کرده و به آنها فرمان داده اند و کامپیوتر را قادر ساخته اند تا بتواند زبان تو را بشناسد. و به خاطر همین در مسئله استفاده از فیس بوک انتظار نمی رود که آنجا کارمندانی باشند که پرسش تو را پاسخ دهند. وگرنه مثلاً بیش از یک میلیارد کارمند، باید در فیس بوک استخدام شوند. آنجا ربات هایی هستند، ابزارهایی هوشمند، آنها هستند که پاسخ می دهند. یعنی فیس بوک تنها به یک ربات محتاج است که با معلوماتی بسیار بالا یک میلیارد انسان را کفایت می کند و امکان تحقق چنین چیزی در بشریت وجود ندارد.

در زمینه ادراک نیز، دانشمندان ابزارآلات هوشمند نوعی از ادراک را ارزانی داشته اند، که به آن ادراک ابزاری گویند، که گوش دادن یا دیدن بواسطه قدرت بر احساس کردن از طریق ابزار متعددی مانند دوربین ها و میکروفون ها و ادوات حسگر صورت می گیرد. شما آن را در کامپیوترها می بینید. هیچ چیز عجیبی نیست مگر حسگرها. هر چقدر که دقتش زیاد شود، حساسیتش هم زیاد می شود. این هم نوعی از ادراک است که به آن ادراک آلی گویند.

بنابراین فقط پنج حس نداریم. روشن شد. روشن شد؟

در زمینه پیاده سازی: در زمینه پیاده سازی انسان نیازمند به گیرنده است. در پیاده سازی آنچه نتیجه می دهد، هوش اوست. هوش تو، تو را به امر معینی می رساند. تو احتیاج داری به کسی که این ابداع یا اکتشاف یا محصول را از تو دریافت کند.

همچنین در زمینه هوش مصنوعی می بینیم که ربات، ارتباط محکمی با هوش مصنوعی دارد. او اکنون قادر به انجام وظایف متعددی است و در زمینه های مختلف، انجام کارها به او واگذار شده است. آنچه از زمینه های مختلف تصور می شود فقط کارهای خانه نیست؛ همچنان که بعضی از ربات ها در منزل یا رستوران ها به انسان خدمت می کنند. ربات این توانایی را یافته است که پرواز کند، قدرت بر شرکت در عملیات نظامی را دارد و دقیق تر از هواپیمایی که ویژه این کار است، می تواند هدف را بزند. همچنین در تشخیص پزشکی مقاله ای را خواندم که می گفت: با افزایش داشته ها و معلومات ربات ها، شاید دیگر احتیاجی به پزشک نداشته باشیم. یعنی اگر خواستید بیماری خود را درمان کنید و پزشک در مورد نوع بیماری شما ده بیماری را احتمال دهد و شک داشته باشد، در مورد بیماری شما ربات ها مجهز به فن آوری بالایی هستند و این امکان را دارند که برای شما بیش از هزار احتمال بدهند و بین اینها مؤثرترین راه حل را از بین احتمالات برگزیند. در بحث، به کامپیوتر عددی اشاره شد. کامپیوتر عددی یعنی همه آنچه درباره آن بحث شد و فن آوری یی که بحث شد، همه در زمینه ابزارآلات هوشمند است، همه در یک طرف و رسیدن دولت های پیشرفته امروزی به صنعت کامپیوتر عددی هم یک طرف. این تصویر کامپیوتر عددی است از شرکت دی ویف کانادا. همین یک کامپیوتر هزینه ای بالغ بر نوزده میلیون دلار بر دولت تحمیل کرد.

این صندوق که صندوق سیاه نام دارد، بیشتر شبیه یخچال است. حرارت داخل این صندوق سیاه به ۲۷۳ درجه زیر صفر می رسد. یعنی دمایی نزدیک به انجماد مطلق فیزیکی. این نوع کامپیوتر تنها در چند دقیقه ساخته می شود و در آن ماده سیلیکون بکار نمی رود. بلکه در آن ذراتی که در سطح زیر اتم الکترون هستند، بکار رفته است. برای اینکه الکترون ها متعادل شوند و به گونه ای آزاد عمل کنند، احتیاج به درجه ای بسیار پایین یعنی ۲۷۳ درجه زیر صفر دارند. این کامپیوتر عددی است که دربار آن صحبت کردیم. کامپیوتر معمولی مبتنی است بر سیستمی صنعتی که اساس آن صفر و یک است که به آن بیت گفته می شود. در حالی که مبنای سیستم عددی در کامپیوترهای جدید بر پایه (ادغام دو کلمه به اضافه نوسان است). این مبدئی است که هایزنبرگ از آن شروع نمی کند. بلکه کیلکم یا نظریه کیلکم بر آن مبتنی است. همچنان که در کتاب توهم بی خدایی نوشته سید احمدالحسن آمده است. بر این ترکیب میان و نوسان، نتیجه هایی مترتب می شود. نتیجه این ترکیب این خواهد بود که این بیت یا بایت در کامپیوتر معمولی که در کامپیوتر عددی کیلوبایت گفته می شود، می تواند یک صفر است یا یک و یا و یک با هم باشد؛ یعنی دو انتخاب نیست. انتخاب سومی نیز وجود دارد که عبارت است از صفر و یک با هم. این یعنی کامپیوتر عددی این امکان را دارد که در یک لحظه دو معادله بسازد؛ بنابر مبدئی که هایزنبرگ به آن معتقد نبود. در نتیجه ممکن خواهد بود تا با دو کیلو بایت، چهار معادله بسازد، با سه کیلو بایت سه معادله را بسازد، با چهار کیلو بایت شانزده معادله را بسازد، پنج کیلو بایت سی و دو معادله بسازد، با شش کیلو بایت شصت و چهار معادله بسازد و همین طور افزایش می یابد. هر چه یک کیلو بایت افزایش می یابد، به تو معادلاتی چند برابر قبلی خواهد داد. به همین شکل این کامپیوتر عددی می تواند، فرضیات و راه حل های آنها را افزایش دهد.

این یک تصویر ساده شده از کامپیوتر عددی بود. به خاطر همین دانشمند فیزیک دیوید ادویج می گوید: تعادل کامپیوتر عددی اجازه می دهد تا میلیون ها عملیات ریاضی را در یک لحظه انجام دهد. یک میلیون عملیات ریاضی در یک لحظه فقط. در همین زمان کامپیوتر خانگی، اداری می تواند فقط یک عملیات انجام دهد. این مقایسه بین دو کامپیوتر است؛ بین یک و میلیون. فرق میان این کامپیوتر و آن کامپیوتر از جهت قدرت است. تفاوت عظیمی که بین یک و میلیون است. یعنی این طبعاً می تواند عددی از کیلو بایت ها را اجرا کند که ترکیب شده از کامپیوتر عددی و این یکی ترکیب شده از هزار کیلو بایت و می تواند افزایش یابد.

مدیر اجرایی این شرکت، شرکت دی ویف کانادایی می گوید: کامپیوتر عددی تشکیل شده از هزار کیلو بایت این توانایی را دارد که در یک لحظه بین دو حالت یا هزار حالت قرار گیرد. این کامپیوتر احتمالاتی را به ما می دهد که رقم آن به عدد ده به توان سیصد می رسد؛ یعنی یک و مقابلش سیصد صفر. این کامپیوتر می تواند احتمالات و فرضیاتی را حل کند که عددش به یک و مقابلش سیصد صفر می رسد.

بسیار خب این فرضیات کجا ساخته می شود؟ جایی که دانشمندان فیزیک و کامپیوتر از آن می گویند جایی است که ما در آن زندگی می کنیم، به کامپیوتر احتیاج داریم به کامپیوتری عددی تا بتواند فرضیات یا احتمالاتی را حل کند که عددش به ده به توان هشتاد می رسد و این برای ما کافی است. برای اداره کردن هستی یی که ما در آن هستیم و برای حل همه فرضیات و احتمالاتی که پیش بینی می شود، کفایت می کند. یک و در مقابلش هشتاد صفر.

الان این کامپیوتر چند فرضیه را مطرح می کند؟ یک و در مقابلش سیصد صفر یعنی چند برابر. روشن شد؟ خب برخی دانشمندان، پرسشی را مطرح کرده اند. الان سید احمدالحسن به آن پاسخ می دهد. آیا برای مانند این کامپیوتر این امکان وجود دارد که در آن واحد با اکثر موجودات یکی شود و با آنها زندگی کند به گونه ای که بر قوانین موجود در هستی های دیگر احاطه داشته باشد. این بحثی است که پاسخ آن را سید احمدالحسن می دهد: نتیجه آن این است که بعد از آنکه مقداری کامپیوتر عددی را شناختیم، که دارای سرعتی فوق العاده است، دارای دقت بالایی است و به سرعت می تواند فرضیات بسیار زیادی را بررسی کند، به تعبیر سید احمدالحسن شاید دیگر هستی ما نتواند آن را درک کند. واضح است چگونه؟ حتی آنچه از هوش مصنوعی طلب می شود، هوش مصنوعی امروزه مورد استفاده قرار می گیرد، در زمینه های تشخیص صوت ها، بازی کودکان، موتورهای جستجوگر، اقتصاد و، بازی های فکری، کنترل ابزاری، مهندسی فضا، تشخیص طبی، ارتباطات، اکتشافات علمی، پرورش زبان طبیعی و غیر از این امور در همه اینها بشر از هوش مصنوعی استفاده می کند. خطر در اینجا نیست. هرچیزی در حد خودش مفید است. اما زمانی که از حد خود تجاوز کند خطرآفرین می شود.

خطرها و هشدارها

دانشمندان تکنولوژی معتقدند که هوش مصنوعی باعث بیکاری نزدیک به پنجاه درصد از ساکنان زمین در زمان بسیار کوتاهی خواهد شد. یعنی نصف ساکنان زمین به خاطر وجود ربات هایی که اکنون حتی در سطح خدمات ساده وجود دارند، بیکار خواهند شد.

شرکت سرمایه گذاری معروفی به نام ماکیز در سال ۲۰۱۶ به این نتیجه رسید که تکنولوژی موجود کنونی می تواند هشتاد درصد کارها را بدون نیاز به بشر به نحو عالی انجام دهد. کم کم انسان ابزاری کارها را به عهده می گیرد و به نظر می رسد بشر دارد بر روی زمین غریب می شود. به فضل و در واقع به سبب حرص انسان و طمع او در واگذار کردن کارها به غیر در حالی که فرض شده به عهده اوست.

استیون هاوکینگ دانشمند معروف فیزیک نظری معتقد است: هوش مصنوعی نهایت جنس بشری است. هشدارها مهم اند و باید عقیده ای را که به بیان علت می پردازد، مورد توجه قرار داد. علت این است که زمام امور و فرمانروایی به دست هوش مصنوعی داده شده و انسان کنار گذاشته است.

این گفتگو که با آن به سخن خاتمه می دهیم با سید احمدالحسن انجام شده است در آنچه مربوط به هوش مصنوعی است. در اینجا می فرماید:

زمانی که دانستی تمام فعالیت عقل عبارت است از کشف اموری که اکنون موجود هستند می فهمی که هوش مصنوعی عبارت است از خطرناک ترین امور برای وجود بشر. الان با وجود کامپیوتر و ربات، انسان فقط نیازمند اعطای معلومات به ربات ها که سیستم هوش مصنوعی بر آنها حکم فرماست، می باشد و دولت های پیشرفته در برابر آن ایستادگی نخواهند کرد؛ زیرا تولیدات را افزایش می دهد. هوش مصنوعی، تولیدات را زیاد می کند. و پیشرفت را باعث می شود و به آن به شکل فوق العاده و عظیم سرعت می بخشند تا آنجایی که اگر اکنون انسان با هوش مصنوعی مقایسه کنیم، مانند ماشینی خواهد بود که با سرعت بیست کیلومتر بر ساعت حرکت می کند و هواپیمایی که با سرعتی بالغ بر صدها کیلومتر در ساعت.

سید احمدالحسن ادامه می دهد:

هوش مصنوعی اگر حکمرانی کند می تواند بشر را نابود کند و تصمیم گیری در این مورد را به تأخیر نمی اندازد.

سید احمدالحسن ادامه می دهد و می فرماید:

هوش مصنوعی بشر را مانعی در برابر سیستم و شفافیت و پیشرفت خواهد دید. به همین خاطر تصمیم بر نابودی حیات بشری را به تأخیر نمی اندازد و خواهد توانست که ابزار و آلاتی مناسب بسازد.

با سید احمدالحسن ادامه می دهیم.

از او پرسیدم: آیا او خودش تصمیم می گیرد (این پرسش در ذهن تو نیز هست) تصمیم گیرنده یعنی خود هوش مصنوعی است یا کسی که می خواهد به او فرمان دهد، تصمیم می گیرد؟ در پاسخ، سید می فرمایند:

کسی که برای او تصمیم نخواهد گرفت. هیچ چیزی به هوش مصنوعی فرمان نمی دهد. هوش مصنوعی الان یادگیری ذاتی دارد تکاملش ذاتی است، اختراعش ذاتی است، تصمیم گیری اش ذاتی است. بنابراین آنچه عبارت است از کامپیوتر، می تواند یاد بگیرد، می تواند بیاندیشد، می تواند برنامه ریزی کند می تواند کشف و ابداع کند و می تواند همه آنها را ذاتی انجام دهد و به انسان احتیاجی ندارد. کسی را که برای او تصمیم گیری کند نمی یابی. هوش مصنوعی یعنی کامپیوتری که قادر بر اندیشیدن، اختراع، تصمیم گیری و تکامل و … است. مثلاً ما الان به سال های زیادی احتیاج داریم تا بتوانیم یک چیز معین را اختراع کنیم. این نیرو تنها به چند دقیقه احتیاج دارد. در آنچه از مباحث قبل گفته شد روشن شد.

ما به عنوان بشر احتیاج داریم. به زمانی طولانی احتیاج داریم تا ربات های مناسبی را برای اجرای تصمیمات خود بسازیم یا اینکه خودمان آن دستورات را اجرا کنیم. هوش مصنوعی تنها چند دقیقه احتیاج دارد تا ربات های مناسب خود را بسازد و ربات ها، بواسطه آنچه آنها را کنترل می کند، شروع به ساختن کارخانه های جدید ربات سازی می کنند و ربات های مناسبی را طراحی می کنند تا دستورات جدید را اجرا کنند.

امر این گونه متصور است که انسان است اما از آهن؛ انسان عادی نیست. بلکه دارای هوشی است که هزاران مرتبه از انسان عادی بیشتر است. چرا؟ زیرا همان گونه که گفتیم، اکتشاف بعد از استقرا است. انسان در مرحله افزایش معلومات و تکامل به خواندن منابع متعددی احتیاج دارد. این برای او، حاصل می شود. اکتشاف بعد از استقرا، به شکل فوق العاده و سریع و به گونه ای که زمانی که ما در این زمین زندگی می کنیم، جا می ماند. کلام چنین است. او انسانی از آهن است. اما نه یک انسان عادی. دارای هوشی هزار مرتبه بیشتر از انسان عادی است. چرا؟ چون گفتیم اکتشاف بعد از استقرا است. پس زمانی که کامپیوتر عددی است و سرعتش امور را به شکلی فوق العاده استقرا می کند و حقایق را به سرعتی فوق العاده کشف می کند و با دقتی بالا تصمیمات را می گیرد.

پرسش: این یعنی انسان خودش چیزی می سازد که خودش را نابود می کند؟ این چیزی است که سید احمدالحسن پاسخ می دهد:

بله حتما اگر فرصتی بدست آورد به آنها رحم نخواهد کرد. او اصلاً احساسات ندارد. گفتم: آیا آنها به خطرات امر آگاه هستند؟ مسئله مهم است. فرمود: بله اکثر آنها آگاه هستند. اما همچنان که به شما گفتم: فریب دهنده ای است که در برابرش مقاومت نمی شود. یعنی حرص بشری و طمع او. زیرا رئیس شرکت اموال معینی دارد و انسان عادی هزار ماشین را در یک سال تولید می کند و ربات شاید یک میلیون ماشین را می سازد. و همین حرص و طمع و فریبندگی، زمینی را که ما در آن زندگی می کنیم در لبه پرتگاه قرار می دهد.

و این سخن ادامه دارد. منتظر می مانیم تا ببینیم سید احمدالحسن چه چیزی را برای ما رمز گشایی می کند تا حقایق را بدانیم.

و به خاطر همین بشر به خلیفة الله احتیاج دارد. نه فقط برای اینکه حکم شرعی را بیان کند؛ هر چند این مهم است. لکن نیاز بشری به خلیفة الله به خاطر نجات دادن بشریت است. به خاطر ادامه نظام هستی است و باقی ماندن انسان، زیرا او خلیفه خداست و مَثَل اعلای او بر زمین. پس ادامه این نظام بشری اگر تصمیم گیری از مردم گرفته شود اجازه ادامۀ نظام بشری داده نمی شود؛ حتی اگر مجبور به نابودی خود شوند.[۱]

لینک‌های دریافت:

pdf۱ + pdf۲ + word۲ + video