درسنامه: موضع دعوت یمانی آل محمد(ع) در قبال جمهوری اسلامی ایران
درسنامه: موضع دعوت یمانی آل محمد (ع) در قبال جمهوری اسلامی ایران
موضوع : تاریخچه وسیره دعوت یمانی
نویسنده: ؟؟؟
زبان : فارسی + متن عربی روایات
تعداد صفحات : 36
فرمت : pdf
تاریخ : 1398 شمسی
پیشگفتار :
در صلوات شعبانیه میخوانیم:
(اَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ و آل مُحَمَّدٍ الْفُلْکِ الْجارِیَةِ، فِى اللُّجَجِ الْغامِرَةِ، یَأْمَنُ مَنْ رَکِبَها، وَیَغْرَقُ مَنْ تَرَکَهَا، الْمُتَقَدِّمُ لَهُمْ مارِقٌ، وَالْمُتَاَخِّرُ عَنْ هُمْ زاهِقٌ وَاللّازِمُ لَهُمْ لاحِقٌ)؛ «خدایا درود فرست بر محمد و آل محمد، کشتى جارى در اقیانوسهاى بیکران؛ ایمن شود هر که سوار آن کشتى گردد و غرق شود کسى که آن را واگذارد، هر که بر ایشان تقدّم جوید از دین بیرون رفته و کسى که از ایشان عقب ماند به نابودى گراید و آنکه ملازم آنهاست (به حق) پیوسته است».([1])
آری محمد (ص) و اهل بیت پاک او (ع) کشتیهای نجات بشر از جهنم دنیا هستند و بَدا به حال کسانی که از آل محمد (ع) عقب بمانند و یا از آنان پیشی بگیرند. سرور و سالار شهیدان، ابا عبد الله الحسین (ع) فرمودند: (مَنْ لَحِقَني اُسْتُشْهِدَ و مَن لَمْ یَلحَقْنِي لَمْ یُدْرِکِ الفَتحَ)؛ «هر کس به من ملحق شود شهید میشود و هر کس به من ملحق نشود، به فتح و پیروزی نخواهد رسید».([2])
سید احمد الحسن (ع)، وصی و فرستاده امام مهدی (ع) و یمانی آل محمد (ع) در تفسیر این روایت شریف میفرمایند: (لِكُلِّ زَمانٍ حُسينٌ، فمَنْ لَحِقَ حُسينَ زَمانِه لَحِقَ الحُسينَ)؛ «هر زمانی را حسینی است و هر کس به حسین زمان خود ملحق شود به امام حسین (ع) پیوسته است».([3])
اما این پیوستن درجاتی دارد و طبق تصریح سید احمدالحسن (ع)، «کسی که در همه تفاصیل و ریزهکاریها با امام (ع) همراه است، همانند کسی نیست که (فقط) به طور کلی و اجمالی با امام (ع) همراهی میکند».([4]) سید (ع) تاکید میکنند که هر کسی متناسب با مقامش و مقدار التزامش به حسین [زمان] (ع) مقداری از فتح را درک میکند؛ یعنی پیروزی و فتح با قائم (ع) را درک میکند.([5])
آری شیعه کسی است که دقیقا پا جای پای امام خویش میگذارد و به سمت مشرق و مغرب متمایل نمیشود. شیعه حقیقی پیروِ محضِ امام حیّ و حاضر خویش است و پس از شناخت خلیفه خدا با قانون ثابت معرفت حجت، هرگز فهم قاصر خویش را بر خواست و رأی امامش مقدم نمیکند.
اما چه زمانی ما در همه جزئیات ملحق به امام زمانمان (ع) هستیم؟ آیا صِرف مطالعه کتابها، خطبهها و بیانههای امام (ع) برای شناخت منویات ایشان کافی است؟ بیتردید خیر! اگرچه مطالعه آثار امام (ع) برای شناخت عقائد، اخلاق و احکام صحیح آل محمد (ع) ضروری است، اما ما را از ارتباط روزانه با ایشان بینیاز نمیکند.
اگر قرار باشد مومنان به یمانی آل محمد (ع) نیز مانند مدعیان اسلام و تشیع، به مطالعه تاریخ پیامبر (ص) و ائمه (ع) و به واکاوی سیره سیاسی- اجتماعی آنان پرداخته، از پیش خود اجتهاد کنند و فتوا صادر نمایند، دیگر چه تفاوتی میان یمانیون و آنان که "بیامام" طی مسیر میکنند وجود دارد؟ آیا افزودن سیره امام احمدالحسن (ع) و تاریخ دعوت یمانی به سیره بیش از هزارساله اهل بیت (ع) برای رسیدن به تکلیف شرعی در زمان حاضر کفایت میکند؟ و آیا کسی میتواند با رأی و اجتهاد خویش برای امروزِ دعوت آل محمد (ع)، به ترسیم راهبرد و برنامه حرکت اقدام نماید؟ هرگز!
یکی از بزرگترین عواملی که در طول تاریخ، موجب انحراف دعوتهای الهی از مسیر اصلی آنها شده، همین اجتهادها و برداشتهای شخصی افرادی است که خود را مومن به این دعوتها دانستهاند.
بیتردید، رفتار و گفتار انبیاء و اوصیای الهی برخاسته از حقایقی است که در بسیاری مواقع، حکمت آنها بر سایرین پوشیده است و هرگاه پیروانِ یک حجت الهی با درک و فهم شخصی و دریافتهای ظاهری خویش به تحلیل و نظریهپردازی پرداختهاند، سنگ بنای انحراف از مسیر دعوت الهی پیشوای خویش را خواسته یا ناخواسته بنا نهادهاند.
امام احمدالحسن (ع) نسبت به اعتماد مردم به فهم شخصی خویش چنین هشدار میدهند:
(والحق أقول لکم، إن فی التوراة مکتوب: توكّل عليَّ بكلّ قلبِك ولا تعتمد على فهمِك، في كلّ طریق اعرفني، و أنا أقوم سبيلك، لا تحسب نفسَك حكيماً، أكرِمني و أَدِّب نفسَك بقولي)؛ «حق را به شما میگویم، همانا در تورات آمده است: با تمام قلب خویش به من توکل نما و بر فهم خویش اعتماد مکن، در هر راهی مرا بشناس و من راه تو را راست میکنم؛ خودت را حکیم مپندار، مرا بزرگ بدار و نفس خویش را با گفتار من ادب کن».([6])
امروز ما انصار قائم آل محمد (ع) در این برهه خطیر تاریخی، در جایگاهی قرار گرفتهایم که تمام پیامبران الهی و امامان معصوم (ع) آرزوی آن را داشتهاند، یعنی بودن در زمان قائم (ع) و خدمت شبانهروزی به ایشان.
به هوش باشیم که کوچکترین اشتباه ما خدای ناکرده، در تغییرِ مسیر این دعوت مبارک و ایجاد تاخیر در به ثمر رسیدن اهداف آن موثر است. باید تمام همّت و آرزوی ما این باشد که سنگهایی باشیم در دستان مبارک امام احمدالحسن (ع)؛ سنگ از خود نه شُکوه و جِلوهای دارد و نه ادّعا و ارادهای! بلکه تنها ابزاری است آماده برای نشانهگیری هدف توسط صاحبش!
ممکن است امام احمدالحسن (ع)، این پیشوای الهی حرکت مهدوی در آخرالزمان، در هر برههای از تاریخ، اولویتها و الگوهای متفاوتی برای پیشبُرد دعوت مبارک در نظر داشته باشند و متناسب با مقتضیات زمان و مکان از راهبردها و رویکردهای مختلفی بهره گیرند. توجه به این نکته را میتوان در کتاب روشنگریهای امام (ع) مشاهده کرد، آنجا که ایشان به تبیین بخشی از این تفاوتهای راهبردی و روشی در دعوت انبیاء و اولیای الهی پرداختهاند. بنابراین، بسیاری از مواضع و تعابیری که امام (ع) مثلا در 17 سال پیش و در جامعه (عراق) منتشر کردهاند، لزوما همان چیزهایی نیستند که ایشان امروز و در کشور عزیزمان (ایران) تکرار آنها را از ما انتظار داشته باشند.
اما مومنین در مشارق و مغارب کره خاکی چگونه میتوانند به اراده و خواست امام (ع) خویش در موقعیتهای زمانی و مکانی متفاوت پی ببرند؟ آیا حتی با فرض حضور بیواسطه امام (ع) در میان مردم، امکان مراجعه مستقیم همه مومنان به ایشان وجود دارد؟ و آیا معقول است همگان به صفحه مبارک امام (ع) در فیسبوک هجوم برده، در هر مسئله خُرد و کلانی از شخص ایشان کسب تکلیف کنند؟
نمایندگان امام (ع)؛ شهرهایی آشکار در طول مسیر
همواره و در زمان تمامی حجج الهی، به ویژه حجتهایی که عهدهدار دعوتهای گسترده الهی بودهاند، تعدادی از اصحاب مورد اعتماد ایشان به عنوان واسطههای ارتباطی موثق و تسدید شده میان حجت خدا با مردم ایفای نقش میکردهاند.
امام محمد بن الحسن العسکری (ع) در پاسخ به پرسشی از سوی محمد بن صالح همدانی نوشتند:
«مگر سخن خدای متعال را نخواندهاید که فرمود: (وَجَعَلْنَا بَيْنَهُمْ وَبَيْنَ الْقُرَى الَّتِي بَارَكْنَا فِيهَا قُرًى ظَاهِرَة)؛ (و میان آنها و شهرهایی که مبارکشان گردانیدیم، شهرهایی آشکار قرار دادیم).([7]) به خدا قسم ما آن شهرهایی هستیم که برکت داده شدیم و شما [کارگزاران ما] شهرهای آشکار».([8])
این "قرای ظاهره" همان اصحاب خاص ائمه (ع) هستند که در هر زمان واسطههای ارتباط ایشان با شیعیان و دوستدارانشان بودهاند. امام زمان (ع) به ویژه در مورد نواب خاص چهارگانه خویش به خط مبارکشان توقیعی صادر کردند (در زمان نایب دوم) که در آن آمده است: «وأما الحوادث الواقعة فأرجعوا فيها إلى رواة حدیثنا، فأنهم حجتي عليكم وأنا حجة الله … اما در حوادثی که واقع میشود، به نقل کنندگان سخن ما رجوع کنید، زیرا آنها حجت من بر شما هستند و من حجت خدا هستم …».([9])
امام احمدالحسن (ع) نیز از همان اوائل دعوت، مومنان پاک و برگزیدهای را به عنوان رابط خویش با مومنین معرفی کردهاند. نمایندگان امام (ع) امروز نیز اگرچه از زمان حضور فیزیکی امام در میان عامه مومنین، به عنوان واسطههای امین امام (ع) شناخته میشدهاند، اما پس از پایان غیبت شش ساله امام و ضمن افتتاح صفحه مبارک فیسبوک با صوت شریفشان، بار دیگر از سوی ایشان معرفی و تایید شدند.
امروز همانطور که بر همگان آشکار است، سید حسن حمامی، سید واثق حسینی، شیخ ناظم عقیلی و شیخ حبیب سعیدی چهار نماینده رسمی سید احمدالحسن (ع) در مکتب نجف اشرف (دفتر اصلی دعوت) هستند. این چهار نائب بزرگوار در حقیقت وکلای امین سید یمانی (ع) و دروازههای مطمئن و تسدید شده راهیابی به ساحت قدس امام عصر (ع) و فرزند و فرستاده ایشان به شمار میآیند.
امام احمدالحسن (ع) پس از افتتاح صفحه فیسبوکشان در سال 2012 ، با صوت طاهر خود طی پستی، علیه تشکیک کنندگان نسبت به این صفحه مبارک و نسبت به مکتب شریف فرمودند: «اگر در اشتباه بودند باید توبه کنند و الا از من دوری کنند و ادعای ایمان به من را نداشته باشند». (صوت دوم منتشر شده در فیسبوک)
امام (ع) همچنین در جریان تظاهرات گسترده اخیر عراق، و در پاسخ به اتهام اعمال خشونت توسط پیروانشان بار دیگر در صفحه فیسبوک خویش چنین تاکید کردند:
(وأكرر هنا ما یعرفه الجميع أن من یمثلني هو المكتب الرسمي في النجف الاشرف وما یصدر منه من توجيهات و لاعلّقة لي بأي افراد أو جماعة تدعي انها تتبعني ولا تسير على ما یصدر من توجيهات المكتب في النجف الاشرف أو ماكتبته شخصيا في هذه الصفحة)؛ «و اینجا آنچه را همه میدانند تکرار میکنم که: آنچه مرا نمایندگی میکند، مکتب رسمی در نجف اشرف و دستور العملهایی است که از آن صادر میشود؛ و هر فرد یا گروهی که ادعا میکند پیرو من است، درحالیکه طبق دستور العملهای صادره از مکتب در نجف اشرف یا آنچه شخصاً در این صفحه مینویسم حرکت نمیکند، هیچ ارتباطی به من ندارد».([10])
بنابر این، بر همه مومنان لازم است که طبق اوامر و رهنمودهای مکتب و نمایندگان امام احمدالحسن (ع) حرکت کنند و طبعا اَعمالِ کسانی که نسبت به این مسئله بیتوجه هستند، ارتباطی با دعوت مبارک ندارد و مسئولیت آن مستقیماً بر عهده خودشان خواهد بود ....
***
فهرست محتوا:
پیشگفتار:
أ- مواجهه شایسته با حکومت، آزمون بزرگ تبعیت از امام (ع)
ب- اهمیت و احترام قائل شدن برای حکومت ایران به چه معناست؟
ج- آیا انتقاد از حکومت و یا نشر مظلومیت انصار جایز است؟
د- تاملی در معنای حاکمیت الله و جایگاه انتخابات
ه- ما به دنبال چه هستیم؟ و روش حرکت ما کدام است؟
نتیجهگیری:
پیوست 2: (گزیدهای از کلام امام احمدالحسن درباره قدرتهای جهانی)
پیوست 1: (شاخصهای راهبردی دعوت مبارک یمانی)
لینک دانلود: pdf
نظرات
ارسال یک نظر