کتاب معجم احادیث سفیانی

 

عنوان کتاب : معجم احادیث سفیانی
زیر نوشت :  «السُّفْیَانِیُّ مِنَ الْمَحْتُوم».
موضوع : علائم ظهور، (۲۳۹) روایت در مورد سفیانی و درگیری‌های شام و سوریه
گردآوری و تنظیم: صادق شکاری
زبان : فارسی + متن عربی روایات
فرمت : pdf + word
تعداد صفحات : ۳۱۷
سایز : A۴. B Zara ۱۵، ۳.۱۸ MB رنگی
تاریخ نوشتار : ذی الحجه ۱۴۳۸ ه.ق

شرح مختصر : 

واژه سفیانی از «سُّفْیَان» و «یا» ى نسبت ترکیب شده است. کلمه سُفْیان: اسم علم مذکر عربی است به معنی: المُسْرعُ فی مَشْیِه (شتاب کننده در رفتار) و «یا» ى نسبت ترکیب شده با کلمه سُفْیان اشاره ای است به انتساب سفیانی به منش و رفتار أَبُو سُفْیَان.

در برخی از روایات، به وجود دو سفیانی اشاره شده ‌است. اول سُفْیَانِی نوعی که معروف است به (هَجَرِی) و منظور از آن نوعی از رفتار و منش است که به ابوسفیان نسبت داده شده است؛ و دوم سُفْیَانِی شخصی است که در روایات از آن به عنوان (شامِی) نیز یا شده است. سفیانی مشخص آخرالزمان نیز همان شخصی است که در مقطعی از زمان فاتح منطقه وسیعی از شام شده و بر شهر دمشق مسلط می‌شود.

بر اساس روایات در دوران ظهور و پس از انکار فرستاده امام مهدی (ع) و حجت دوران ظهور یمانی موعود عذاب الهی افزایش می‌یابد این عذاب‌ها اسبابی هستند از جانب خداوند متعال برای انتقام گرفتم از اعمال و رفتار انکار کنندگان قائم (ع)، و یکی از مصداق های این نقمت الهی سفیانی است، و واضح است که انکار کردن مهدی موعود (ع) بدست مردم عوام اتفاق نخواهد افتاد بلکه آن بعلت تکذیب بزرگان دین و سران حکومتی ایشان خواهد بود چرا که عوام مُقَلِّد علمائشان می‌باشند،

اینگونه عصیان امر امام مهدی (ع) و عدم نصرت و یاری یمانی موعود (ع) سببی می‌شود برای نزول نقمات الهی و خروج سفیانی، از امیر المؤمنین على (ع) نقل شده است که فرمودند: «وَ تَعُودُ دَارُ الْمُلْکِ إِلَى الزَّوْرَاءِ، وَ تَصِیرُ الْأُمُورُ شُورَى، مَنْ غَلَبَ عَلَى شَیْ‏ءٍ فَعَلَهُ، فَعِنْدَ ذَلِکَ خُرُوجُ السُّفْیَانِیِّ، فَیَرْکَبُ فِی الْأَرْضِ تِسْعَةَ أَشْهُرٍ یَسُومُهُمْ سُوءَ الْعَذَاب‏»؛ (مقر سلطانت به زوراء برخواهد گشت و کارها بوسیله شورا انجام خواهد شد و هر کسى بر چیزی غالب شد آن را عملى می‌کند. در آن موقع است که سفیانى خروج کرده و به مدت نه ماه در زمین‏ گردش میکند و مردم را به بدترین عذابها معذب خواهد کرد). [۱]

همچنین در غبیت نعمانی از امام باقر (ع) روایت شده: «أَ لَسْتُمْ تَرَوْنَ أَعْدَاءَکُمْ یَقْتَتِلُونَ فِی مَعَاصِی اللَّهِ وَ یَقْتُلُ بَعْضُهُمْ بَعْضاً عَلَى الدُّنْیَا دُونَکُمْ وَ أَنْتُمْ فِی بُیُوتِکُمْ آمِنُونَ فِی عُزْلَةٍ عَنْهُمْ وَ کَفَى بِالسُّفْیَانِیِّ نَقِمَةً لَکُمْ مِنْ عَدُوِّکُمْ»؛ (مگر نمی‌‏بینید که دشمنان شما بر سر نافرمانی‌هاى خدا با همدیگر می‌جنگند و بخاطر دنیا یک دیگر را مى‏‌کشند و با شما کارى ندارند و شما در خانه‏‌هاى خود آسوده و از آنان بر کنارید و سفیانى براى شکنجه کردن دشمن براى شما کافى است). [۲]

بنابراین سفیانى یک جریان باطل در بستر تاریخ است که رودررویى حق قرار می‌گیرد، و در آخرالزمان از نسل ابوسفیان حاکمی خونریز بر شام مسلط می‌شود که آخرین مهره این زنجیره است. از اینرو سفیانی شام در دوران ظهور رئیس فرقه اموی مسلکی است که قصد تصرف مناطق اسلامی بخصوص شام را دارد و بر علیه شیعیان میجنگد، و یکی از اساسی‌ترین اهداف قیامش، تصرف سرزمین‌های شیعه‌، کشتار و حمله به مراکز مقدسه آن در کشور عراق است.

سید احمدالحسن (ع) در کتاب «فتنه گوساله» در مورد علائم ظهور ویژگی‌های فتنه بنی عباس و سفیانی و وظائف شیعیان در آن زمان، می‌فرمایند:

با توجه به محقق شدن بسیاری از علائم ذکر شده توسط پیامبر (ص) وائمه (ع)، چیزی جز علائم بسیار نزدیک به سال ظهور و قیام ایشان (ع) و یا علامت‌هایی که دلالت به پس از ظهور ایشان (ع) می‌نمایند، باقی نمانده است. به طور گذرا نگاهی به این نشانه‌ها می‌اندازیم؛ و از آنجا که بیان علامت‌هایی که تحقق یافته‌اند فایدۀ چندانی دربر ندارد، به اختصار به نشانه‌های نزدیک به ظهور مبارک ایشان (ع) می‌پردازم:

… و از جملۀ این نشانه‌ها: اختلاف حُکّام عراق با یکدیگر و هلاکت آنها به دست لشکر سفیانی است؛ سفیانی از سرزمین شام برای یکسره کردن کار حاکم عراق، وارد عراق می‌شود. و بر اساس آنچه در روایات آمده است او تجهیز شده از سوی غرب یا آمریکا، می‌آید.

در تورات سِفر دانیال آمده است که سفیانی دست نشاندۀ سرزمین آهنین یا همان آمریکا برای از بین بردن سه دست نشاندۀ پیشین او در منطقه است که یکی از آنها حاکم عراق است، سپس هر آنچه از همدستان و مزدوران حاکم عراق باقی مانده باشد توسط نیروهای خراسانی با رهبری شعیب بن صالح از بین خواهد رفت، شعیب برای بیرون راندن نیروهای سفیانی وارد عراق می‌شود، و عراق را از فرومایگان و مسخ شده‌های شیطانی پاک می‌کند.

از امام باقر (ع) روایت شده: (… ثم قال: إِذَا اخْتَلَفَ بَنُو فُلَانٍ فِیمَا بَیْنَهُمْ فَعِنْدَ ذَلِکَ فَانْتَظِرُوا الْفَرَجَ، وَ لَیْسَ فَرَجُکُمْ إِلَّا باخْتِلَافِ بَنِی فُلَانٍ … حَتَّى یَخْرُجَ عَلَیْهِمُ الْخُرَاسَانِیُّ وَ السُّفْیَانِیُّ، هَذَا مِنَ الْمَشْرِقِ وَ هَذَا مِنَ الْمَغْرِبِ، یَسْتَبِقَانِ إِلَى الْکُوفَةِ کَفَرَسَیْ رِهَانٍ … أَمَا إِنَّهُمْ لَا یُبْقُونَ مِنْهُمْ أَحَداً). «… سپس فرمود: هنگامی که بنی فلان با یکدیگر دچار اختلاف شدند، در آن هنگام منتظر فرج باشید و فرج شما نخواهد بود مگر با اختلاف بنی فلان…. تا اینکه خراسانی و سفیانی بر آنها خروج کنند ـ‌یکی از مشرق و دیگری  از مغرب‌ـ و مانند دو اسب به سمت کوفه مسابقه دهند …. و آنها کسی از ایشان را باقی نگذارند»[۳].

و از جملۀ آنها: خسوف ماه و کسوف خورشید در ماه‌رمضان، و صیحۀ جبرئیل در ابتدای روز، است.

و از جملۀ آنها: ظاهر شدن ستاره‌ای دنباله‌دار، در آسمان است که همچون ماه می‌درخشد، سپس خم  می‌‌شود تا آنجا که گویی دو طرفش به هم می‌رسد.

و از جملۀ آنها: سفیانی است، که از مهم‌ترین فتنه‌های پیش از قیام قائم (ع) است؛ و خروجش از سرزمین شام حتمیست، و به احتمال زیاد این خروج از اردن و از «وادی یابس» (صحرای خشک) خواهد بود؛ سپس به سوریه می‌رود و بخشی از فلسطین را به اشغال درمی‌آورد، آنگاه وارد عراق می‌‌شود، و در ابتدای ظهورش عدالت بخرج می‌دهد تا آنجا که مردم متوهم شده فکر می‌کنند که او عادل است، و اغفال شدگان، آل محمد (ع) را تکذیب می‌کنند. «ویکذّب الجهّال آل محمد».

 از ابو حمزۀ ثمالی نقل شده: به امام باقر (ع) عرض کردم: (خُرُوجُ السُّفْیَانِیِّ مِنَ الْمَحْتُومِ؟ قَالَ: نَعَمْ، وَ النِّدَاءُ مِنَ الْمَحْتُومِ، وَ طُلُوعُ الشَّمْسِ مِنْ مَغْرِبِهَا مِنَ الْمَحْتُومِ، وَاخْتِلَافُ بَنِی الْعَبَّاسِ فِی الدَّوْلَةِ مَحْتُومٌ، وَ قَتْلُ النَّفْسِ الزَّکِیَّةِ مَحْتُومٌ، وَ خُرُوجُ الْقَائِمِ مِنْ آلِ مُحَمَّدٍ مَحْتُومٌ. قُلْتُ: وَ کَیْفَ یَکُونُ النِّدَاءُ؟ قَالَ: یُنَادِی مِنَ السَّمَاءِ أَوَّلَ النَّهَارِ: أَلَا إِنَّ الْحَقَّ مَعَ عَلِیٍّ وَ شِیعَتِهِ ثُمَّ یُنَادِی إِبْلِیسُ فِی آخِرِ النَّهَارِ مِنَ الْأَرْضِ أَلَا إِنَّ الْحَقَّ مَعَ عُثْمَانَ وَ شِیعَتِهِ، وعِنْدَ ذَلِکَ یَرْتَابُ الْمُبْطِلُون). «آیا خروج سفیانی از حتمیات است؟ فرمود: بله! و ندا حتمی است، و طلوع خورشید از مغرب حتمی است، و اختلاف بنی عباس در حکومت حتمی است، و قتل نفس زکیه حتمی است، و خروج قائمی از آل‌محمد حتمی است». عرض کردم: و ندا چگونه خواهد بود؟ فرمود: «منادی از آسمان در اول روز ندا می‌دهد: آگاه باشید که حق با علی (ع) و شیعیانش است. سپس ابلیس در آخر روز از زمین ندا می‌دهد: آگاه باشید که حق با عثمان و شیعیانش است؛ و در این هنگام دروغ‌پردازان به شک می‌افتند»[۴].

از امام باقر (ع) روایت شده است: (آیتانِ تکونانِ قبلَ القائمِ: کُسوفُ الشمس فی النصفِ من شهرِ رمضانَ، والقمر فی آخرِه). «دو نشانه پیش از قیام اتفاق می‌افتد: کسوف خورشید در نیمه‌ی ماه‌رمضان و خسوف ماه در انتهای آن»[۵].

و بر شیعیان واجب است هنگام ظهور سفیانی خود را به مکه برسانند جهت یاری دادن امام مهدی (ع)؛ چرا که درباره ظهور و قیام آن حضرت از مکه پس از این نشانه که از جمله علائم بسیار نزدیک است تأکید شده، آنچنان که می‌توان گفت (قیام مهدی در مکه) تقریباً هم‌زمان با ظهور سفیانی است، و این فرمانی است که ائمه (ع) به آن دستور داده‌اند.

از امام صادق (ع) روایت شده است: (… لَا تَبْرَحِ الْأَرْضَ یَا فَضْلُ حَتّى یَخْرُجَ السُّفْیَانِیُّ، فَإِذَا خَرَجَ السُّفْیَانِیُّ فَأَجِیبُوا إِلَیْنَا، یَقُولُهَا ثَلَاثاً، وَهُوَ مِنَ الْمَحْتُومِ). «.. از زمین تکان‌نخور ای فضل، تا اینکه سفیانی خروج ‌کند؛ پس چون سفیانی خروج کرد ما را اجابت کنید. و این را سه مرتبه تکرار فرمود: و او حتمی است»[۶].

از امام صادق (ع) روایت شده است: (یَا سَدِیرُ، الْزَمْ بَیْتَکَ وَ کُنْ حِلْساً مِنْ أَحْلَاسِهِ، وَ اسْکُنْ‏ مَا سَکَنَ اللَّیْلُ وَ النَّهَارُ، فَإِذَا بَلَغَ أَنَّ السُّفْیَانِیَّ قَدْ خَرَجَ فادخل إِلَیْنَا وَ لَوْ عَلَى رِجْلِکَ. قُلْتُ: جُعِلْتُ فِدَاکَ هَلْ قَبْلَ ذَلِکَ شَیْ‏ءٌ؟ قَالَ: نَعَمْ، وَ أَشَارَ بِیَدِهِ بِثَلَاثِ أَصَابِعِهِ إِلَى الشَّامِ، وَ قَالَ: ثَلَاثُ رَایَاتٍ رَایَةٌ حَسَنِیَّةٌ وَ رَایَةٌ أُمَوِیَّةٌ وَ رَایَةٌ قَیْسِیَّةٌ، فبینما هم إِذْ قَدْ خَرَجَ السُّفْیَانِیُّ فَیَحْصُدُهُمْ حَصْدَ الزَّرْعِ مَا رَأَیْتَ مِثْلَهُ قَطُّ). «ای سدیر! ملازم خانه‌ات باش، و همانند فرشی از فرش‌های خانه‌ات در خانه بمان، و مادامی که شب و روز ساکن است ساکن باش، ولی هنگامی که خبر رسد سفیانی خروج نموده، به سوی ما بیا هرچند با پای پیاده باشد». عرض کردم: فدایت شوم! آیا پیش از آن چیزی هست؟ فرمود: «بله و با سه انگشتش به شام اشاره کرده گفتند: سه پرچم: پرچمی حسنی، پرچمی اموی و پرچمی قیسی. در شام به اهتزاز درمى‏آید و در حالیکه آنها درگیر جنگ هستند سفیانی خروج کرده آنها را درو می‌کند؛ همچون درو کردن زراعت، بگونه‌ای که هرگز نظیرش را ندیده‌ باشی»[۷].

از امام باقر (ع) روایت شده است: (… مَعَ أَنَّ الْفَاسِقَ لَوْ قَدْ خَرَجَ لَمَکَثْتُمْ شَهْراً أَوْ شَهْرَیْنِ بَعْدَ خُرُوجِهِ لَمْ یَکُنْ عَلَیْکُمْ بَأْسٌ حَتَّى یَقْتُلَ خَلْقاً کَثِیراً دُونَکُمْ، قَالَ بَعْضُ أَصْحَابِهِ: فَکَیْفَ نَصْنَعُ بِالْعِیَالِ إِذَا کَانَ ذَلِکَ؟ قَالَ: یَتَغَیَّبُ الرجل‏ مِنْکُمْ عَنْهُ فَإِنَّ حَنَقَهُ وَ شَرَهَهُ إِنَّمَا هِیَ عَلَى شِیعَتِنَا، وَ أَمَّا النِّسَاءُ فَلَیْسَ عَلَیْهِنَّ بَأْسٌ إِنْ شَاءَ اللَّهُ تَعَالَى، قِیلَ: فَإِلَى أَیْنَ یخْرَجُ الرِّجَالِ وَ یَهْرُبُونَ مِنْهُ، فَقَالَ: مَنْ أَرَادَ مِنْهُمْ أَنْ یَخْرُجَ یَخْرُجْ إِلَى الْمَدِینَةِ أم إِلَى مَکَّةَ أَوْ إِلَى بَعْضِ الْبُلْدَانِ؟ قَالَ: مَا تَصْنَعُونَ بِالْمَدِینَةِ، وَ إِنَّمَا یَقْصِدُ جَیْشُ الْفَاسِقِ إِلَیْهَا، وَ لَکِنْ عَلَیْکُمْ بِمَکَّةَ فَإِنَّهَا مَجْمَعُکُمْ، وَ إِنَّمَا فِتْنَتُهُ حَمْلُ امْرَأَةٍ تِسْعَةُ أَشْهُرٍ وَ لَا یَجُوزُهَا إِنْ شَاءَ اللَّه). «…. علاوه بر این آن فاسق وقتى خروج کرد، بر شما باکی نیست که یک یا دو ماه درنگ کنید تا اینکه او تعداد زیادی از غیر شما را بکشد». یکی از اصحاب گفت: در این هنگام با خانواده‌مان چه کنیم؟ فرمود: «هر مردی از شما خود را از او پنهان کند که خشم و اشتهای وی بر شیعیان ما است، و اما زنان، اگر خدا بخواهد بر آنها هیچ ترسی نیست». پرسیدند: مردان در حالی که از او می‌گریزند، به کجا روند؟ به مدینه، مکه یا برخی کشورها؟ فرمود: «شما را با مدینه چه کار در حالی که لشکر فاسق قصد آنجا را دارد؟! اما بر شما واجب است که به مکه بروید که آنجا محل گرد آمدن شما است. این فتنه‌ای است به اندازه‌ی مدت زمان بارداری یک زن یعنی نُه ماه، و انشاء الله بیش‌تر نخواهد شد»[۸].

اما با کمال تأسف همان طور که در روایات آمده است جز ده هزار نفر برای یاری مهدی به مکه نخواهند رفت و آنها اولین یاران، بهمراه سیصد و سیزده نفر از اصحابش، هستند.

اینها بعضی از علائم نزدیک به ظهور و قیام ایشان بود.

و چه بسا مدت زمانی پیش از قیام در مکه ظهور نماید، و شاید (این ظهور) از طریق سفرا صورت پذیرد همانند غیبت صغری، و این احتمالی است که برخی روایات وارده از ائمه (ع) آن را تقویت می‌کند[۹]، وشاید ابتدای ظهور و بعثت این سفیر از امّ‌القری این زمان که نجف اشرف می‌باشد، آغاز شود؛ همانند جدش محمد مصطفی (ص) که در امّ‌القری زمان خودش که مکه بود، مبعوث شد؛ و خداوند عالم‌تر و حکیم‌تر است و به ما جز اندکی از علم داده نشده است. (مصدر: کتاب: العِجْــل جلد دوم باب علامت‌های ظهور و قیام ایشان)

از اینرو بنده سعی کردم با جمع آوری روایات؛ فتنه‌ها و آشوب‌های سفیانی را در آخرالزمان بتصویر بکشم تا اینکه با مشاهده آنها بتوانیم به وظائف خود در روران ظهور عمل نماییم. و با دیده‌ای آگاه اتفاقات روزگار خود را بررسی نماییم. امید است که خواننده با مطالعه دقیق این روایات خود را از بزرگترین فتنه‌های برهاند و از جمله یاران و انصار حضرتش گردد.

فهرست مطالب:

۱- اِهداء:
۲- پیش گفتار: 

• سُفْیَانِی: 

• تعدد سُفْیَانِی ‌ها: 

• سُفْیَانِی نوعی (هَجَرِی): 

• کینه کُهنه کوفیان (قریشیان آخرالزمان): 

• سُفْیَانِی شخصی (الشَّامِی): 

• ویژگی های فردی (السُّفْیَانِیُّ صَاحِبُ الشَّام): 

• نحوه خروج السُّفْیَانِیُّ صَاحِبُ الشَّام: 

• سال اختلاف در سرزمین های (عرب) سال خروج سُفْیَانِی: 

• توضیحی بر أَصْهَب و أَبْقَع:

• پیمان مشترک نظامی بین سُفْیَانِی و غرب:

• قائم (ع) و سُفْیَانِی شام در یک سال: 

۳- انْتَظِرُوا الْفَرَجَ‏ فِی‏ اخْتِلَافُ أَهْلِ الشَّامِ بَیْنَهُمْ:

• ۱- احادیثی از اختلاف اهل الشام در کلام معصومین (ع) : [۱۸ حدیث] :

• ۲ – روایات محدثین از فتنه و اختلاف اهل الشام : [۱۷ روایت] :

۴- السُّفْیَانِیُّ مِنَ الْمَحْتُومِ :

• ۱- احادیث سفیانی در کلام معصومین (ع) : [۱۲۶ حدیث] :

• ۲- روایات سفیانی در کلام محدثین : [۷۸ روایت] :

توجه: نظرات این کتاب بیانات شخص نویسنده است، و الزاماّ مواضع رسمی در دعوت مبارک یمانی(ع) نمی‌باشد هرچند که نویسنده از انصار امام مهدی (ع) باشد.

***

لینک دانلود کتاب : pdf + word

---

[۱] – التشریف بالمنن فی التعریف بالفتن ؛ ص۲۶۶  الباب ۵۴  ح۳۸۶

[۲] – الغیبة للنعمانی ؛ النص ؛ ص۳۰۰ :باب۱۸ ح۳

[۳] – غیبت نعمانی: ص ۲۶۴  ؛  بحار الانوار: ج ۵۲ ص ۲۳۱  ؛  معجم احادیث امام مهدیg: ج ۳ص۲۵۴.

[۴] – ارشاد مفید: ص ۳۷۱  ؛  کمال الدین: ص ۳۲۸  ؛  غیبت طوسی: ص ۴۳۵ ؛  متن از منبع نخستین است و در متن سایر منابع اندکی اختلاف وجود دارد.

[۵] – ارشاد مفید: ج ۲ ص ۳۷۴  ؛  کافی: ج ۲ ص ۲۱۲  ؛  غیبت طوسی: ص ۴۴۴  ؛  متن مربوط به منبع نخستین است و در سایر منابع با اندکی اختلاف آمده است.

[۶] – کافی: ج ۸ ص ۲۷۴  ؛  بحار الانوار: ج ۴۷ ص ۲۹۷  ؛  معجم احادیث امام مهدیg: ج ۳ ص ۴۶۴.

[۷] – بحار الانوار: ج ۵۲ ص ۲۷۱  ؛  عصر ظهور: ص ۱۰۳ ؛ کافی: ج ۸ ص ۲۶۵ و همچنین در وسایل الشیعه: ج ۱۵ ص ۵۱.

[۸] – غیبت نعمانی: ص ۳۱۱  ؛  بحار الانوار: ج ۵۲ ص ۱۴۱  ؛  معجم احادیث امام مهدی: ج ۳ ص۲۷۱.

[۹] – منظور روایاتی است که بیان می‌دارند یمانی زمینه‌ساز اصلی برای امام محمد بن الحسن العسکری المهدی و فرستاده‌ی از سوی ایشان به سوی مردم است، و همچنین روایاتی که اشاره دارند به ارسال نفس زکیه توسط مهدی.

***

مطالب مرتبط :
کتاب شگفتی‌های ماه جمادی و رجب
کتاب هشتاد (۸۰) روایت از ملاحم اهل مشرق (ایران) در آخرالزمان
کتاب چهل روایت از پرچم‌های سیاه مشرقی یمانی